نیم سالگی پسرم…

۶ ماهه ی کوچولوی من….

هیچوقت نتونستم از احساسم برات بنویسم

احساساتی که انگار بعد از شش ماه هنوز برای خودمم روشن و شفاف نیست….

الان توی بغلم خوابیدی و قطع بودن نت بهونه ای شد برای اینجا نوشتن….

خیلی بهم وابسته ای، همش دوست داری توی بغلم باشی و‌مث بچه کوالا میچسبی بهم، 

خیلی ام داد و‌ بیداد میکنی ، اصلا بچه آرومی نیستی، تقریبا هیچ چیزت اونجوری که فکر میکردم یا دوست داشتم باشه ، نیست….

اما الان که توی بغلم خوابیدی ناز ترین بچه دنیایی 

امیدوارم منو ببخشی که مادر خوبی برات نیستم

اما بدون که خیلی دارم تلاش میکنم برات و خیلی خیلی سختی میکشم بخاطر تو تا به بهترین شکلی که میتونم بزرگت کنم….

عکسی از نیم سالگی نی نی مامان