۷و ۸ ماهگی

1405/1/6 18:15

161 بازدید

اشتراک گذاری

بی مخاطب مینویسم:

چرا که از دوستای مجازیم هیچ خبری ندارم…

دلم براشون تنگه….چه آشوبی شده ….زندگی ای که با جنگ گره خورده، مادرهایی که نگران آینده بچه هاشونن، بچه های معصومی که تو همچین برهه ای از تاریخ بدنیا اومدن….

کوچولوی من توی شیرین ترین سنه و داره بزرگ میشه، دوست داشتم فرزندم رو با آرامش و امنیت بزرگ کنم، نه وسط جنگ و ترس و اضطراب…..کاش میتونستم از این لحظه ها و بزرگ شدنش بیشتر لذت ببرم…..

پسرکم ۹ ماهه شده، خیلی شیرین و بامزه ست، منو صدا میزنه و بهم میگه مه مه، وقتی گریه میکنه انقدر مظلومامه صدام میزنه که دلم براش کباااب میشه

به غذا میگه نه نه ،

گاهی وقتا ده ده و به به هم میگه ولی کمتر، بیشتر از همه منو میشناسه و صدا میزنه،

شدیدا مامانیه و از بغلم پیش هیچکس نمیره،

بخشی از روند تکاملش و مینویسم که یادم بمونه:

هفت ماهگی تونست غلت بزنه، خیلی نگرانش بودم چون نه غلت زدن نه سینه خیز رو نمیتونست تا این سن انجام بده…

از اوایل هفت ماهگی تونست بشینه ولی کنترل نداشت و زود قل میخورد میفتاد ، تا اخرای هفت ماهگی دیگه بدون کمک تونست بشینه.

اوایل هشت ماهگی‌ سینه خیز رو شروع کرد، الان که تازه ۹ ماهه شده چهار دست و پا میره‌ و تلاش میکنه دستشو به جایی تکیه بده و سر‌پا شه اما هنوز تعادل نداره

توی ۸ ماهگی اولین دندونش جوونه زد و الان که ۹ ماهه شده دومین دندونش هم درومده

خوابش چند روزیه بهتر شده، برای اولین بار سوم فروردین، شب رو تا صبح خوابید و برای شیر بیدار نشد، این رو نوشتم چون از وقتی بدنیا اومد با بیخوابی های شبانه خیلی خیلی بهم فشار میاورد و همیشه فکر میکردم به اولین شبی که میتونم چند ساعت بدون بیدار شدن و بچه شیردادن بخوابم….

میخوام براش جشن دندونی بگیرم، اگه این اوضاع جنگی اجازه بده، البته خیییلی کوچیک و جمع و جور….

هنوز عکسای ۹ ماهگی نگرفتم ازش ، قبل از اینکه جنگ بشه ، خونه خودمون بودیم و همیشه ازش عکس میگرفتم ،

از وقتی جنگ شد خونه مامانم اومدیم و اینجا امکانات عکاسی ندارم‌‌ و متاسفانه از این روزای نی نی م عکسهای خوبی ندارم…

هفت ماهگی