دلیارم❤

ده ساله که مینویسم از مادر بودن که یه روزی رویای قلبم بود…. یه روزی؟ نه! سالها…..سالها با خیالش زندگی کردم، با خیال دخترموفرفری آرزوهام….. اما این روزها مادر بودن دیگه نه رویاست، نه خیال…  درسته دختر شهر آرزوهام بعد از اونهمه رویاها که براش داشتم سهم زندگی من نشد، اما حالا من یه مامانم…مامان مهیار…. مهیاری که الان توی بغلم خوابیده و دلم نمیاد بزارمش زمین…. شایدم حوصله ندارم بیدار بشه و از تنها بودن باهاش و یک نفره بهش رسیدگی کردن خسته م خیییلی خستههه خیلی حرفا دارم که بگم اما نمیخام قضاوت شم ….. فقط‌خدا‌ست که میدونه توی قلبم چه خبره ...

به تاریخ ۱۴۰۴/۴/۵ ، ساعت ۱۱:۴۰ شب ، مهیار ما بدنیا اومد....

نمیدونم چی بگم  انقدر گریه کردم جونم داره درمیاد  رفتم سونو‌ آنومالی گفت ان تی بهت گفته بودم پسره؟ گفتم نه دختره ، بعد از ان تب هم هفته ۱۶ رفتم سونو دختر بود ریپورت سونو هم هست هی میخندید دکتره دلم میخاست بزنم فک شو بیارم پایین حالم دست خودم نبود فقط میگفتم تو رو خدا نگید پسره تو رو خداااا زوم کرد گفت ببین.... حتی نمیتونستم گریه کنم دلم میخاست جیغ بزنم تمام رویاهایی که ساخته بودم بر بااااد رفت از اتاق اومدم بیرون قبلش پرسیدم اوضاعش چطوره ؟ گفت عاالی اومدم بیرون تا مصطفی رو دیدم شروع کردم گررررررریه فکر کنم همه نگاها رفت سمتم اما من هییییچ جا رو نمیدیدم ...

دختر مامان نفس خانوم چهارماهه شدی قشنگم الان اندازه یه کدو‌ کوچولویی، صدای مامان و میشنوی ، ولی هنوز تکونات و‌ حس نمیکنم ، حالا دیگه از شکمم یه‌ کوچولو معلومه تو اون تویی دختر قشنگم ، هنوز بیشتر آشناها و اطرافیانمون نمیدونن تو‌ رو داریم و تو‌ قشنگترین راز زندگیمی ،  حالا که جنسیتت و میدونیم این ماه سرویس روتختی و بقیه وسایل اتاقتو سفارش دادیم ، ترکیب کرم‌و‌سفید رو‌برات‌انتخاب کردیم با یه طرح خییلی ملیح و دخترونه دلم میخاد اتاقتو‌ زودتر بچینم ، ولی صبر میکنم تا ماه هفت که ایشالا وسایل و خریدات هم کامل بشه.... هربار میرم بیرون چشمم دنبال اینه یه چیزی برا تو‌ پیدا ...